wsparcie bliskich w alkoholizmie
Rola członków rodziny w terapii uzależnień
5 (100%) 1 vote

Alkoholizm jest chorobą tworzącą patologiczną i toksyczną relację, która osłabia więzi rodzinne. Problem jednak dotyczy nie samej osoby uzależnionej, ale każdego członka rodziny. Uzależnienie ma destrukcyjny wpływ na wszelkie relacje, jednak ważne jest, aby bliscy byli dla chorego wsparciem podczas podjęcia kroków w stronę leczenia. Rola członków rodziny w prowadzeniu terapii jest bowiem bardzo istotna, a alkoholikowi, przy pomocy bliskich, łatwiej wytrwać w postanowieniu i wyleczyć się z choroby. Wsparcie i zrozumienie są pomocne również dla pozostałych członków rodziny. Często współmałżonkowie alkoholika cierpią na współuzależnienie, a dzieci muszą zmagać się z syndromem DDA – Dorosłych Dzieci Alkoholików. Oba zaburzenia mają widoczny wpływ na dalsze funkcjonowanie jednostek i wymagają terapii, dzięki której są w stanie zrozumieć genezę i istotę problemu, z którym musieli się zmagać. Terapia będzie zatem najskuteczniejsza, jeśli zaangażowany zostanie każdy członek rodziny. To pozwoli również na odbudowanie zniszczonych relacji oraz ponownie zbliży rodzinę do siebie.

Zrozumienie choroby alkoholowej

Często możemy spotkać się z błędnym przekonaniem o wpływie alkoholizmu, mówiącym, że problem dotyczy wyłącznie osoby uzależnionej. Wiele osób nie widzi konsekwencji, jakie ponosi współmałżonek chorego i proponuje wyprowadzkę lub rozstanie. Współuzależnienie jednak ogranicza swobodę działań i uniemożliwia całkowite odcięcie się od alkoholika. Pozostawienie go bez wsparcia dodatkowo zmniejsza jego szansę na podjęcie się leczenia i, co za tym idzie, wyjście z choroby. Popadając w różne formy współuzależnienia, członkowie rodziny często rezygnują z własnych potrzeb na rzecz kontrolowania i zastępowania w wielu zadaniach alkoholika. Taka sytuacja czyni alkoholizm głównym tematem i najważniejszą sprawą w rodzinie. Próba samodzielnego zwalczenia problemu i ograniczanie oraz usprawiedliwianie chorego może przynieść jeszcze gorsze efekty. Uzależniony bowiem obwinia o wszystko partnera, tym samym nie ponosząc konsekwencji za swoje zachowanie. Alkoholik nie poczuwa się zatem do odpowiedzialności i wypiera problem, co uniemożliwia podjęcie się leczenia. Współuzależnienie oraz syndrom DDA dotykają niemal każdą rodzinę zmagającą się z alkoholizmem. Zarówno alkoholizm, jak i pozostałe problemy wymagają terapii, dzięki której każdy członek rodziny będzie w stanie rozpoznawać mechanizmy utrwalające istniejący schemat i dobrze zrozumieć chorobę alkoholową.

Proces odbudowywania relacji w rodzinie

Podjęcie kroków w stronę leczenia budzi u każdego członka nadzieję na lepsze życie rodzinne. Aby funkcjonowało ono prawidłowo, niezbędne jest przypomnienie sobie odpowiednich ról oraz przekonanie się jak powinny wyglądać relacje mąż-żona oraz rodzic-dziecko. Terapia powinna zachęcać do otwartości, wzajemnego wsparcia oraz wyrażania emocji i dzielenia się oczekiwaniami co do przyszłego życia. Niedopuszczalne jest jakiekolwiek usprawiedliwienie uzależnionego, branie winy na siebie oraz przejmowania obowiązków chorego. Osoba uzależniona powinna sama wykonywać należące do niej zadania i powoli uczyć się odbudowywania więzi i relacji w rodzinie. Niektórzy specjaliści zachęcają do przypominania alkoholikowi, za jakie zadania i obowiązki jest odpowiedzialny, co ułatwi mu wejście w rolę oraz pełnienie określonej funkcji, zazwyczaj matki lub ojca.

Nadzieja na wyjście z nałogu

Leczenie daje nadzieje nie tylko współuzależnionym członkom rodziny, ale również alkoholikowi. Mimo ciężkich sytuacji i trudności ważne jest więc wsparcie, które umożliwi mu pozbycie się z nałogu i odbudowanie relacji rodzinnych. Kiedy są one stopniowo naprawiane oraz odtwarzane, chory lepiej widzi konsekwencje swoich czynów oraz rolę, jaką pełnił przed pojawieniem się choroby. Alkoholik, który zdaje sobie sprawę z istoty problemu, ma szansę na powrót do normalnego życia. Na każdym etapie walki z uzależnieniem trzeba być jednak wyjątkowo czujnym. Uzależnienie od alkoholu jest na tyle poważne, że mimo podjętych działań w stronę leczenia, chory może mieć trudności z powstrzymaniem się przed sięgnięciem po alkohol. Ponadto, uzależnieni doskonale posługują się technikami manipulacyjnymi, wykorzystując nadzieję i zaufanie członków rodziny. Mimo świetnych efektów oraz widocznej poprawy pod żadnym pozorem nie można wycofywać się z terapii, gdyż może to doprowadzić do szybkiego powrotu do nałogu. Wsparcie członków rodziny powinno dotyczyć zachęcania do leczenia oraz współuczestnictwa w niektórych sesjach.

Każda rodzina to oddzielna historia

Uczestnictwo całej rodziny terapii jest bardzo ważne w procesie leczenia. Mimo podobieństw w zachowaniach zarówno alkoholików, jak i pozostałych członków rodziny nie należy traktować wszystkich w ten sam sposób. Każdy członek rodziny ma inny charakter oraz inną historię i nawet problemy takie jak uzależnienie od alkoholu czy narkotyków mogą objawiać się całkowicie inaczej. Dzięki współuczestnictwie w sesjach oraz otwartości wobec terapeuty będzie on w stanie ustalić przyczyny pojawienia się alkoholizmu w rodzinie oraz ustalić indywidualne, skuteczne kroki zapobiegawcze nawrotom. Poznanie każdego z członków rodziny zwiększa szansę na powrót do normalnego życia w rodzinie i bezpowrotnie wyeliminowania z niego alkoholu. Warto więc kierować się do specjalistów w zakresie uzależnień oraz decydować się na szczere, pełne emocji rozmowy.